“Uch marta sevib qolish” nazariyasi — har bir inson hayotida uchta chin va yorqin tuyg‘uni boshdan kechiradi, degan chiroyli g‘oya: muloyim birinchi sevgi, ehtirosli romantik munosabat va uzoq yillarga mo‘ljallangan ishonchli yaqinlik. Keling, bu qanchalik haqiqatga yaqin va o‘tmishdagi munosabatlar bizga nimani o‘rgatishini birgalikda ko‘rib chiqamiz.
Uch marta sevib qolish nazariyasi nimadan iborat?
Uch marta sevib qolish nazariyasini motivatsion notiq va kouch Roksi Nafusi ilgari surgan. Uning fikricha, har bir inson hayoti davomida haqiqatan ham atigi uch marta chin dildan sevib qoladi — hayotining uch xil bosqichida. Har bir sevgi o‘ziga xos tarzda his qilinadi va bizga muhim saboqlar beradi, asta-sekin shaxsiyatimizni shakllantiradi. Bu uchta asosiy sevgi — birinchi sevgi, intensiv sevgi va shartsiz sevgi hisoblanadi.
Har bir sevgi bizga nimani o‘rgatadi?
Har bir sevgi o‘ziga xos xususiyatlarga ega va hayotimizda muhim o‘rin tutadigan darslarni beradi.
Birinchi sevgi
Birinchi sevgi odatda erta yoshlikda yuz beradi, juda kuchli his qilinadi va o‘sha paytda abadiydek tuyuladi. Ammo ko‘pincha u yakunlanadi. Vaqt o‘tishi bilan odamlar asta-sekin bir-biridan uzoqlashadi yoki munosabatlar oddiygina arzimas kelishmovchilikka bardosh bera olmay, tugaydi.
Birinchi sevgi ko‘proq yuzaki bo‘ladi. Unda munosabatlarning boshqalar ko‘z o‘ngida qanday ko‘rinishi katta ahamiyat kasb etadi. Bu tuyg‘u haqiqiy moslikdan ko‘ra, xayoliy ideallar, tashqi bosim va jismoniy jozibaga asoslanadi. Fantaziyalar, jamiyat me’yorlari va atrofdagilarning kutganlari bu yerda sherikning real shaxsiyatidan ko‘ra kuchliroq rol o‘ynaydi. Oddiy qilib aytganda, bu insonning o‘ziga emas, balki uning obraziga bo‘lgan muhabbatdir. Shunga qaramay, aynan shu sevgi ko‘pincha yanada yetuk va barqaror munosabatlar sari yo‘lning boshlanishi bo‘ladi.
Asosiy saboq: sevib qolish — dunyodagi eng ajoyib hislardan biri, ammo har bir munosabat abadiy davom etmaydi.
Intensiv sevgi
Keyingi muhim tajriba — intensiv sevgi. Bu bosqichda e’tibor munosabat g‘oyasining o‘ziga emas, balki aniq bir insonga qaratiladi. Tanlangan inson yagona, betakror, butun umrga atalgan muhabbatdek tuyuladi. Shu bilan birga, uni o‘zgartirish, o‘z idealiga moslashtirish istagi ham paydo bo‘lishi mumkin. Va ayni paytda, sherikning kutganlariga mos kelish uchun o‘zingiz ham o‘zgarishga tayyor bo‘lasiz.
Bunday munosabatlarda sizning zaif jihatlaringiz namoyon bo‘lishi mumkin: rashk, xavotir, o‘ziga ishonchsizlik, qo‘rquvlar, yashirin ehtiyoj va istaklar. Romantik munosabatlar ko‘pincha hissiy “tebranishlar” asosida rivojlanadi — keskin ko‘tarilishlar va og‘riqli tushishlar bilan.
Intensiv sevgidan keyingi ajralish haqiqiy falokatdek his qilinishi mumkin. Ammo ko‘pincha aynan shu og‘riq haqiqiy o‘sish sari olib boradi. Insonlar o‘zgaradi, ulg‘ayadi, ilgari mavjudligini ham bilmagan ichki tayanch va barqarorlikni topadi.
Asosiy saboq: sevgi muhim, ammo uning yo‘lida hamma narsadan voz kechishga tayyor emassiz.
Shartsiz sevgi
Muloyim birinchi sevgi va intensiv ehtirosdan o‘tgach, inson barqaror va uzoq muddatli munosabatlarga tayyor bo‘ladi. Bunday munosabatlarda sherikni o‘zgartirishga urinish bo‘lmaydi — uni barcha g‘alati jihatlari va kamchiliklari bilan birga qabul qilishadi. Shu bilan birga, o‘zing bo‘lish, niqob taqmaslik imkoniyati qadrlanadi. Juftlikdagi odamlar raqobatlashmaydi, aksincha, bir-birini qo‘llab-quvvatlashga va ilhomlantirishga harakat qiladi.
Bunday munosabatlarda kelishmovchilik va qiyinchiliklar drama uchun sabab emas, balki umumiy vazifa hisoblanadi. Sheriklar ularni birgalikda hal qiladi, chunki ikkalasi ham umumiy kelajakni ko‘zlaydi. Bu — tanlov huquqi, barqarorlik va uzoq muddatli istiqbol mavjud bo‘lgan muhabbatdir.
Asosiy saboq: munosabatlarda o‘zing bo‘lib qolish va o‘zingni xavfsiz hamda qo‘llab-quvvatlangan holda his qilish mumkin.
Xulosa qilib aytganda
Uch marta sevib qolish nazariyasi shartli bo‘lib, uni turlicha talqin qilish mumkin. Ba’zi insonlarning hayotiy tajribasi bu modelga juda mos keladi: muloyim maktab muhabbati, ehtirosli va og‘riqli romantik munosabat, so‘ng esa barqaror va uzoq davom etadigan aloqa.
Boshqalarda esa barchasi boshqacha kechadi. Masalan, ayrim odamlar uchala sevgi turini ham bitta inson bilan boshdan kechiradi va birinchi romantik munosabat asta-sekin umrboqiy yaqinlikka aylanadi. Yana boshqalar esa “o‘sha yagona” insonni topguncha yoki o‘zi bilan munosabatni tanlaguncha bir necha bor ehtirosli, notinch va og‘riqli sevgi hikoyalarini yashab o‘tadi.
O‘qib chiqib, o‘zimni ko‘rdim. Birinchi sevgi — maktab davrida, juda sodda va orzular bilan to‘la bo‘lgan. O‘shanda hammasi abadiydek tuyulgandi. Hozir orqaga qarasam, aynan u sevgi menga ko‘p narsani o‘rgatgan ekan.
Intensiv sevgi qismi juda to‘g‘ri tasvirlangan. Rashk, qo‘rquv, hissiy tebranishlar — bularning barchasini boshdan kechirganman. Ajralish o‘sha paytda hayot tugagandek his qilingan, lekin vaqt o‘tib tushundim: aynan shu tajriba meni kuchliroq qilgan.
Shartsiz sevgi haqida o‘qib, hozirgi munosabatlarimni esladim. Hech kimni o‘zgartirishga urmaslik, o‘zing bo‘lib qolish — eng katta yengillik ekan. Bunday tinchlikka kelish uchun avvalgi bosqichlardan o‘tish kerak shekilli.
Menimcha, bu nazariya hamma uchun bir xil ishlamaydi, lekin yo‘nalish sifatida juda foydali. Eng muhimi — har bir sevgi bekorga emas, har biri bizni nimagadir tayyorlaydi. Maqola o‘ylantirdi, rahmat.
Fignya
Men bu nazariyaga to‘liq ishonmayman. Inson bir marta ham, besh marta ham chin dildan sevib qolishi mumkin. Hammasi hayot sharoitiga bog‘liq.
Birinchi sevgi albatta yuzaki bo‘ladi degan fikrga qo‘shilmayman. Ba’zi odamlar aynan birinchi sevgisini umr bo‘yi eslab yashaydi.
Balki muammo sevgi sonida emas, balki insonning o‘zi qanchalik o‘zgarib borishida bo‘lsa kerak.
Menga bu nazariya mantiqli tuyuldi, lekin juda soddalashtirilgandek. Hayot formulaga sig‘maydi.
Intensiv sevgi har doim og‘riqli bo‘lishi shartmi? Balki bu faqat noto‘g‘ri tanlov natijasidir.
Shartsiz sevgi idealdek tasvirlangan, lekin amalda bunday munosabatlar juda kam uchraydi.
Menimcha, odam sevgi emas, balki o‘zini turli bosqichlarda sevishni o‘rganadi. Shu sababli hislar ham har xil bo‘ladi.
Bir inson bilan uchala bosqichni yashash mumkin degan fikr menga yaqinroq. Maqola chiroyli, lekin u sevgi murakkabligini to‘liq ochib bermaydi.
Agar inson uch marta sevib bo‘lsa, to‘rtinchisi nima bo‘ladi? Bu savolga javob yo‘q.
Ba’zan odam sevgi deb o‘ylagan narsasi shunchaki odatlanish bo‘lib chiqadi.
Nazariya qiziq, lekin unga haddan ortiq yopishib olish ham xato deb o‘ylayman.
Bu ko‘proq psixologik modelga o‘xshaydi, aniq haqiqatga emas.
Har bir insonning bolaligi, travmalari va tajribasi boshqacha — sevgi ham shunga qarab shakllanadi.
Shunga qaramay, maqola o‘zingni va munosabatlaringni tahlil qilishga majbur qiladi, bu esa yaxshi.
Menimcha, sevgi faqat his-tuyg‘u emas, balki mas’uliyat va tanlov hamdir. Ba’zan inson hayotida nima va qachon bo‘lishi kerakligi oldindan belgilab qo‘yilgandek tuyuladi.
Har bir uchrashuv va ajralish bejiz emas. Ular orqali odam sabr, kechirim va mehrni o‘rganadi, bu esa insonni ichidan o‘zgartiradi.
Sevgi son bilan o‘lchanmaydi. Muhimi — u insonni yaxshiroq odamga aylantiradimi yoki yo‘q.
Hammasi fignya yozganlaringiz
Yoq, odam juda kop sevgi bildira oladi
Bu juda sporniy maqola manimcha
Hammasi yaxshiyu, lekin kop joylariga ishonmayman
bo’lishi mumkin
Unday emas
Yoq, bunga ishonmayman
Xotin kerakmi?
Men har kuni yangi insonni sevaman
yurak ham katta ekanda har kun sevib qolsa
Hammasi togri