Hammasini o‘zingizdan boshlang. Bolangizga ming o‘git bermang, agar siz ishonmasangiz, o‘zingizni sevmasangiz, o‘rnak bo‘la olmasangiz, u gaplaringizga quloq solmaydi. Siz bolaga ichki holatingizni hadya etasiz.
Moddiy boylikdan ko‘ra ma’naviy boylikni meros qilib qoldiring. Inson dunyodan o‘tib ketganida, ota-onasidan qolgan pullarni tezda yo‘qotadi, ma’naviy boylikni esa butun umr ishlatadi, shu bilan birga moddiy boyligini ko‘paytiradi. Farzand uchun o‘qituvchilar, murabbiylar, ustozlarning ahamiyati katta, ammo uning tarbiyasidagi poydevorni siz qo‘yasiz. Shu sababli ota-onalar hayotining oxirigacha o‘z ustida ishlashlari lozim.
Afsuski, oxirgi paytlarda aksariyat ota-onalar ma’nan o‘smay qolishyapti, farzandlari ulardan o‘zib ketib, o‘rtada nizolar yuzaga kelmoqda.
Kezi kelganda, farzandingizdan uzr so‘rashdan uyalmang. Agar sizga noto‘g‘ri muomala qilsa, xafa bo‘lasiz-ku, nima uchun bola sizdan ranjimasligi kerak?! Uning tarbiyasi yo‘lida «Bolajonim, mana bu joyda xatoga yo‘l qo‘yibman, mendan o‘tibdi, xafa bo‘lmagin», deb qo‘ying. Shunda farzandingiz sizga, jamiyatga kerak ekanligini ko‘proq his etadi.
Dilimga juda tegdi bu maqola… Rostdan ham bolaga eng katta meros — ota-onaning muomalasi ekan.
Ko‘pchilik faqat uy, mashina qoldirishni o‘ylaydi, lekin tarbiya va mehrni unutadi. Juda to‘g‘ri yozilibdi
“Siz bolaga ichki holatingizni hadya etasiz” degan joyini qayta-qayta o‘qidim. Juda chuqur gap ekan…
Ba’zi ota-onalar uzr so‘rashni uyat deb biladi. Aslida esa bu hurmat va kuch belgisi
Farzand tarbiyasi faqat gap bilan emas, o‘rnak bilan bo‘lishini hamma tushunib olsa edi…
Juda foydali maqola bo‘libdi. Ota-onalar birinchi navbatda o‘z ustida ishlashi kerakligini eslatib turadi
ajoyib maqola bopti